جامی › شمارهٔ ۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل گوهر سبحه محبت می سفت / وز ساحت جان غبار غفلت می رفت
یک غنچه ز باغ حسن جانان بشکفت / جلت سبحات وجهه الباقی گفت