جامی › شمارهٔ ۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر بیدارم اسیر صد شور و شرم / ور در خوابم ز عقل و دین بی خبرم
هرگه که به حال خویشتن درنگرم / خواهم که لباس عمر بر خود بدرم