جامی › شمارهٔ ۵۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل را ز تو غیر روشنی خود چه رسد / جان را به تو جز فروتنی خود چه رسد
در عشق تو نیست طاقت دوستیم / با خلق جهان به دشمنی خود چه رسد