انوری › در مذمت افلاک| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای پسر تا به فلک ظن سخاوت نبری / کانچه بدهد به یسارت بستاند به یمین
آفتابش که در این دعوی رایت بفراشت / اگر انصاف دهی آیت بخلیست مبین
از بخیلی نبود آنکه کسی دادهٔ خویش / برکشد از سر آن تا فکند در بر این
پارهٔ ابر سیه را ندهد بهرهٔ نور / تا به اندازهٔ آن باز نخواهد ز زمین