انوری › شمارهٔ ۴۰۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پارگکی کاه و نبیذم فرست / رنج دل شاعر سلطان بکاه
شکر چو شکر کنم از بهر می / منت چون کوه بدارم ز کاه