ابوسعید ابوالخیر › رباعی شمارهٔ ۱۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جسمم همه اشک گشت و چشمم بگریست / در عشق تو بی جسم همی باید زیست
از من اثری نماند این عشق ز چیست / چون من همه معشوق شدم عاشق کیست