انوری › شمارهٔ ۴۳۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای آنکه جویبار جهان از نهال جود / خالیست تا تو سرو سعادت برسته‌ای
الا نظیر خویش که آن را وجود نیست / از روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای
دست از سرم به علت تقصیر برمگیر / تو کار خویش کن که نه شیران مسته‌ای
پارم سه دسته کاغذ نیکو بداده‌ای / امسال از آن حدیث ورق چون بشسته‌ای