انوری › شمارهٔ ۴۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر آفتاب حوادث بسوزم اولیتر / که به هر سایه بود بر سرم سپاس همای
از این سپس من و کنجی و خانهٔ تاریک / که سرد شد دلم بر هوای باغ و سرای