انوری › رباعی شمارهٔ ۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

پیوسته حدیث من به گوشت بادا / قوتم ز لب شکر فروشت بادا
بی‌من چو شراب ناب گیری در دست / شرمت بادا ولیک نوشت بادا