انوری › رباعی شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هم طبع ملول گشت از آن شعر چو آب / هم رغبت از آن شراب چون آتش ناب
ای دل تو عنان ز شاهدان نیز بتاب / کاریست ورای شاهد و شعر و شراب