انوری › رباعی شمارهٔ ۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

همواره چو بخت خود جوانی بادت / چون دولت خویش کامرانی بادت
ای مایهٔ زندگانی از نعمت تو / این شربت آب زندگانی بادت