انوری › رباعی شمارهٔ ۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با بخل بود به غایتی پیوندت / کز قوت حکایتی کند خرسندت
وینک ز بلای بخل تو ده سالست / تا نشخور شیر می‌کند فرزندت