انوری › رباعی شمارهٔ ۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای سغبهٔ آنانکه نمی‌جویندت / شهری و دهی ز دور می‌بویندت
نوبت چو به ما رسید توسن گشتی / ای آن و از آن بتر که می‌گویندت