انوری › رباعی شمارهٔ ۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در وصل تو عزم دل من روز نخست / آن بود که عمر با تو بگذارم چست
کی دانستم که بعد از آن عزم درست / آن روز به خواب شب همی باید جست