انوری › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هجری که به روز غم مبادا دل و دست / بر دامن دل که گرد ننشست نشست
وصلی که چو دل به دست بودی پیوست / دردا که ازو درد دلی ماند به دست