انوری › رباعی شمارهٔ ۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای صبر ز دست دل معشوقه‌پرست / این بار به دامن تو خواهم زد دست
کو باز مرا بر آتش دل بنشاند / واندر سر زلف یار ساکن بنشست