انوری › رباعی شمارهٔ ۳۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتند که شعر تو ملک داشت به دست / گفتم عجبا و جای این معنی هست
او فرع و چنان دلیر در بحر نشست / من اصل و به بیم در ز جیحون پیوست