انوری › رباعی شمارهٔ ۳۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتند که گل چمن به یکبار آراست / برخاست و کلید باغ و کاشانه بخواست
گل گفت که با او نبود کارم راست / دانی چه گلابخانه را راه کجاست