انوری › رباعی شمارهٔ ۴۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوشینه شب ارچه جانم از رنج بکاست / چون تو به عیادت آمدی رنج رواست
بربوی عیادت تو امشب همه شب / ز ایزد به دعا درد همی خواهم خواست