انوری › رباعی شمارهٔ ۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا حادثه قصد آل عمران کردست / کس نیست که او حدیث احسان کردست
احسان ز کسان بوالحسن بود مگر / کو همچو کسانش روی پنهان کردست