انوری › رباعی شمارهٔ ۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زلف تو از آن دم که دلم بربودست / از زیر کله روی به کس ننمودست
مانا به حکایت از لبت بشنودست / کز جملهٔ عاشقان چشمت بودست