انوری › رباعی شمارهٔ ۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر شرح نمی‌دهم که حالم چونست / یا از تو مرا چه درد روزافزونست
پیداست چو روز نزد هرکس که مرا / با این لب خندان چه دل پر خونست