کسایی › شمارهٔ ۳۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عمر چگونه جهد از دست خلق / باد چگونه جهد از بادخَن
سروبنان کنده و گلشن خراب / لاله ستان خشک و شکسته چمن
بسته کف دست و کف پای شوغ / پشت فرو خفته چو پشت شمن
بار ولایت بنه از گاو خویش / بیش بدین شغل میاز و مدن