کسایی › شمارهٔ ۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بیمارم از نهیب عقب رنجه / درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من / تعویذکی نویسد آزاده