کسایی › آن خوشه های رز …| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن خوشه های رز نگر آویخته سیاه / گویی همی شبه به زمرد در اوژنند
وان بانگ چَزد بشنو ، از باغ نیمروز / همچون سفال نو که به آبش فرو زنند