کسایی › خضاب شاعر| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از خضاب من و موی سیه کردن من / گر همی رنج خوری ، بیش مخور ، رنج مبر !
غرضم زو نه جوانی است ، بترسم که ز ِ من / خرد پیران جویند و نیابند مگر !