کسایی › بخشندگی ممدوح| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کفت گویی که کان گوهرستی / کزو دایم کنی گوهر فشانی
چو جانت از جود و رادی کرد یزدان / تو بیجان زنده بودن کی توانی ؟