انوری › رباعی شمارهٔ ۸۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عمری که تر و خشک من آن بود گذشت / وان مایه که کردمی بدان سود گذشت
افسوس که روز بی‌غمی دیر رسید / پس چون شب وصل دلبران زود گذشت