انوری › رباعی شمارهٔ ۹۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با یار مرا زور و ستم درنگرفت / زاری و فغان و لابه هم درنگرفت
از شعر ترم چو سنگ نم درنگرفت / تدبیر درم کنم که دم درنگرفت