انوری › رباعی شمارهٔ ۹۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا روز به شب چو سوسنم بی‌رویت / بیدار چو نرگسم به گرد کویت
چون لاله شوم سوخته‌دل گر بنهم / مانند گل دو رویه رو بر رویت