انوری › رباعی شمارهٔ ۱۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرگز دلم از وفای تو فرد مباد / یک دم ز غم تو بی‌دم سرد مباد
گر وصل تو درمان دلم خواهد کرد / پس یک نفس از درد تو بی‌درد مباد