انوری › رباعی شمارهٔ ۱۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عاقل چو به حاصل جهان درنگرد / خشک و تر آسمان به یک جو نخرد
کو هرچه دهد یا که بیارد ببرد / حاشا چو سگی که قی کند خود بخورد