انوری › رباعی شمارهٔ ۱۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این عمر که سرمایهٔ ملکیست نه خرد / چون بی‌خبران همی به سر باید برد
وز غبن چنین زنگیی پیش از مرگ / روزی به هزار مرگ می‌باید مرد