انوری › رباعی شمارهٔ ۱۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خود عهد کسی کسی چنین بگذارد / کاندر بد و نیک هیچ یادش نارد
جانا ز وفا روی مگردان که هنوز / خاک در تو نشان رویم دارد