انوری › رباعی شمارهٔ ۱۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

موری که به چاه شست بازی گذرد / بی‌تو شب من بدان درازی گذرد
وان شب که مرا با تو به بازی گذرد / گویی که همی بر اسب تازی گذرد