انوری › رباعی شمارهٔ ۱۳۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن کو به من سوخته خرمن نگرد / رحم آرد اگر به چشم دشمن نگرد
آنرا که به عشق رغبتی هست کجاست / تا رنجه شود نخست و در من نگرد