انوری › رباعی شمارهٔ ۱۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زلف تو به فتنه باز بیرون آمد / آن کار که داند که کجا انجامد
آرام دهش دو روز در زیر کلاه / باشد که از این فتنه فرو آرامد