انوری › رباعی شمارهٔ ۱۵۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رنجی که مرا ز هجر آن ماه آمد / گویی که همه به کام بدخواه آمد
افزون ز هزار بار گویم هرشب / هان ای اجل ار نمرده‌ای گاه آمد