انوری › رباعی شمارهٔ ۱۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن روز که جان نامهٔ عشق تو بخواند / دل دست زجان بشست و دامن بفشاند
وان صبر که خادمت بدان آسودی / آن نیز بقای عمر تو باد نماند