انوری › رباعی شمارهٔ ۱۵۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با آنکه همه کار جهان او راند / آنگه بنشین که نزد خویشت خواند
با آنکه همه ملوک نامم دانند / نامردم اگر یکی نشانم داند