انوری › رباعی شمارهٔ ۱۶۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هم ابر به دست درفشانت ماند / هم برق به تیغ جان ستانت ماند
هم رعد به کوس قهرمانت ماند / هم ژاله به باران کمانت ماند