انوری › رباعی شمارهٔ ۱۶۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما را به جز از نیاز هیچ چیز نماند / در کیسهٔ عقل نقد تمییز نماند
گه گاه به آب دیده دل‌خوش شدمی / چندان بگریستم که آن نیز نماند