انوری › رباعی شمارهٔ ۱۶۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا طارم نه سپهر آراسته‌اند / تا باغ چهار طبع پیراسته‌اند
در خار فزوده و ز گل کاسته‌اند / چتوان کردن چو این چنین خواسته‌اند