انوری › رباعی شمارهٔ ۱۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

یاران به جهان چشم چو گل بگشادند / هر یک دو سه روز رنگ و بویی دادند
چون راست که بر بهار دل بنهادند / ازبار یگان یگان فرو افتادند