انوری › رباعی شمارهٔ ۱۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل درخور صحبت دل‌افروز نبود / زان بر من مستمند دلسوز نبود
زان شب که برفت و گفت خوش‌باد شبت / هرگز شب محنت مرا روز نبود