انوری › رباعی شمارهٔ ۲۰۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن روز که بنده خاک خدمت بوسید / بر خدمت تو هیچ سعادت نگزید
وامروز چو رنگ و رونق خویش ندید / ابرام به خانه برد و امید برید