انوری › رباعی شمارهٔ ۲۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم ز فراق یاسمن می‌گرید / این ابر که زار بر چمن می‌گرید
گل گفت به پای خویشتن برشکنم / بر خندهٔ یک هفتهٔ من می‌گرید