انوری › رباعی شمارهٔ ۲۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر / وی وصل غرض تویی سر از پیش برآر
وی هجر بگفته‌ای بریزم خونت / گر وقت آمد بریز و عمرم به سر آر