انوری › رباعی شمارهٔ ۲۲۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در دست غمت دلم زبونست این بار / وین کار ز دست من برونست این بار
وین طرفه که با تو نرد جان می‌بازم / دست تو بهست ودست خونست این بار