انوری › رباعی شمارهٔ ۲۳۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دی گر بفزود عز دین عدل عمر / وز جور تهی کرد زمین عدل عمر
امروز به صد زبان جهان می‌گوید / ای عدل عمر بیا ببین عدل عمر